Dükanın kənarında dayanıb düşündüm. Birdən ağlıma gəldi ki, bir neçə ay əvvəl iş yoldaşım Səməndər nəsə deyirdi bir sayt haqqında. Dediydi ki, ordan qazanmaq olar. Mən o vaxt ciddiyə almamışdım, çünki belə şeylərə həmişə şübhə ilə yanaşmışam. Amma indi... Nə edə bilərdim ki? Telefonumda interneti açdım, axtardım. Çox tez tapdım. O an ən çox ehtiyacım olan şey bu idi: mostbet site oficial baixar. Bu sözləri yazıb axtardığımda birbaşa səhifə çıxdı. Yükləmək dəqiqələr çəkmədi. Əlim bir az titrəyirdi, bunu etiraf etməliyəm. Çünki mən əvvəllər heç vaxt online oyunlara pul qoymamışdım. Birdən ağlıma atamın sözləri gəldi: �oğlum, tələsmə, tələsmək şeytanın işidi�. Amma nə edim, təkər lazım idi.

Qeydiyyatdan keçdim. Adımı, soyadımı, hər şeyi yazdım. Doğum tariximi də yazanda güldüm � görəsən, burda mənim neçə yaşım olduğum niyə maraqlıdır? Yox, ciddiyəm. Hər şeyi doldurdum. Platformaya daxil olanda məni qarşılayan rənglər o qədər parlaq idi ki, bir anlıq problemlərimi unutdum. Ancaq sonra yenə təkəri xatırladım. Əlimdə olan 70 manatın hamısını qoymaq ağılsızlıq olardı, deyə düşündüm. Qırx manat qoydum, otuz da cibimdə saxladım ki, heç olmasa yeməyə pulum olsun. Otuz manat çox deyil, amma o an mənim üçün çox şey idi.

Oyuna başladım. İlk dəqiqələr çox həyəcanlı keçdi. Hər dəfə düyməni basanda sanki ürəyim ağzıma gəlirdi. Birinci uduzuş, ikinci uduzuş, üçüncü... Qırx manatın otuzu getmişdi. Dedim �bu gün mənim günüm deyil�. Artıq dayanmaq fikrinə gəlmişdim ki, birdən ekranda bir işıq yanıb söndü. Gözlərimə inanmadım. Kiçik bir uduş oldu � cəmi on manat. Amma bu, mənim üçün bir işarə idi. Düşündüm ki, bəlkə də, sadəcə düz oyuna girməmişəm. Oyunu dəyişdim. Başqa bir oyun seçdim, daha sadə, daha anlaşılan. Və yenə qalan pulumla davam etdim. İkinci oyunda sanki bir sehr var idi. Düyməni basırdım, işıqlar yanırdı, səslər məni qucaqlayırdı, və birdən � BUM! � altmış manat qazandım. Ayağa qalxdım. Dükan sahibi mənə baxırdı. Gülümsədim. �Bir dəqiqə� dedim, yenə telefonuma baxdım.

O oyun məni elə apardı ki, hara getdiyimin fərqində deyildim. Bir saat ərzində qırx manatlıq yatırımla iki yüz iyirmi manat qazandım. Hə, düz oxudunuz. İki yüz iyirmi. O an əlim daha titrəmirdi. Sadəcə boş-boşuna gülürdüm. Mağaza sahibi yanıma gəlib dedi: �Ay qardaş, sən yaxşısan?� Mən dedim: �Yox, qardaş, mən mükəmmələm�. Pulumu çıxartdım. Kartıma köçürdüm. Təkəri aldım. Qalan pul da cibimdə qaldı. Həmin gün axşamüstü maşınımı təmir etdirib yola düzəldim, evə gəldim. Yolda öz-özümə dedim: �Sənə bu gün kimsə kömək etdi, Məmməd. Kimdi? Şansdı? Allahdı? Oyun idi?� Cavabını hələ də bilmirəm.

Həmin gecə bir daha o platformaya girmək istəmirdim. Çünki bilirdim ki, bu cür şeylər iki dəfə işləmir. Amma yatanda gözümə yuxu gəlmirdi. Düşünürdüm ki, mən o qədər asanlıqla iki yüz manat qazandım ki, bu sadəcə təsadüf ola bilməz. Səhər oyanan kimi telefonumu götürüb yenə eyni ünvanı axtardım. mostbet site oficial baixar https://hoteldejavugalapagos.com/ yazdım, bu dəfə o qədər tez tapdım ki, sanki yadda saxlamışdım. Amma indi qərarım fərqli idi. Mən təkər pulunu qazanmışdım, artıq bu bir oyun deyildi mənim üçün � bu, bir sınaq idi. Özümü sınamaq istəyirdim: görüm, dünənki şans təsadüf idi, yoxsa mən həqiqətən də bu işdən nəsə başa düşürəm?

Həmin həftə ərzində mən qaydaları öyrəndim. Hansı oyunlar daha çox qazandırır, hansı vaxt daha yaxşıdır oynamaq, nə zaman dayanmaq lazımdır. Və ən vacibi � öz limitimi müəyyənləşdirdim. Bir gündə uduzacağım maksimum məbləği qoydum, qazandığım pulun yarısını dərhal kartıma köçürtməyə başladım. Bu sadə qaydalar məni heç vaxt uduzdurmayıb. Hə, bəli, bəzi gecələr uduzmuşam. Amma heç vaxt nəzarəti itirməmişəm. Üçüncü gün ən böyük uduşum oldu � beş yüz manat. Həmin gün iş yerində gözlərimin altında xallar var idi, çünki az yatmışdım. Amma gülümsəyirdim. Hər kəs mənə baxıb deyirdi ki, �nə olub bu oğlana?� Mən sadəcə �yox, heç nə� deyirdim.

Həftənin sonunda gəlib çatanda, artıq iki min manat qazanmışdım. Çox adam inanmayacaq bu rəqəmə. İnanın, mən özüm də çətin inanıram. Amma həqiqətdi. İki min manat. İki min. Elə o gün anama zəng etdim, dedim: �Ana, mən sənə bir az pul göndərirəm, oradan nə lazımdırsa al�. Ana soruşdu: �Oğlum, hardan tapdın?� Mən dedim: �Ana, internetdən�. O, �şükür� dedi, daha bir şey demədi. Çünki bilir ki, oğlu heç vaxt pis yolla pul qazanmayıb. Mən də bilirəm ki, bu cür uduşlar davam etməyəcək. Amma o an mənim üçün bir az nəfəs almaq idi. Borclarımı ödədim, təkəri dəyişdim, maşına baxım etdirdim, qalanını da kənara qoydum.

Ən gözəl hiss nə idi bilirsiniz? O yox idi ki, pul qazandım. Ən gözəl hiss o idi ki, mən özümə yenidən inandım. Həyatda elə anlar olur ki, adam özünü küncə sıxılmış hiss edir. Elə bilir ki, heç bir çıxış yolu yoxdur. O gün, mağaranın qarşısında, yağışın altında mən məhz belə hiss edirdim. Amma telefonumdakı kiçik bir ekran mənə başqa bir yol göstərdi. Bu yol nə qədər qeyri-adidir, bilmirəm. Amma işləyir. Və ən azından mənə işlədi.

İndi, bu hekayəni yazarkən, mən artıq bir aydır ki, o platformada oynayıram. Hər gün yox. Həftədə iki-üç dəfə, boş vaxtımda, darıxanda, bəzən də sadəcə əylənmək üçün. Uduram da, uduzuram da. Amma itirəcəyim pulu əvvəlcədən ayırıram. Mənim üçün bu, bir iş deyil, bir oyundur. Və bu oyun mənə çox şey öyrədib. Məsələn, səbr etməyi. Məsələn, uduza-uduza dayanmağı. Məsələn, qazananda da özünü itirməməyi. Bunlar həyatda da lazım olan şeylərdir.

Dostlarımdan biri mənə dedi: �Sən dəlisən, qumara başladın�. Mən dedim: �Mən qumara başlamamışam, mən bir oyuna başlamışam, hansı ki, qaydalarını bilirəm, həddimi bilirəm, və qazandığım da, uduzduğum da mənim üçün dərsdir�. O güldü. Amma inanın, hər gün bir çox adam eyni şeyi edir � borsada oynayır, kriptovalyutaya pul yatırır, ya da startaplara investisiya edir. Hamısı riskdir. Mən də öz riskimi seçdim. Və bu günə qədər peşman deyiləm.

O təkər hadisəsindən bir ay sonra eyni yoldan keçəndə, mağaranın qarşısında dayandım. Kişi məni gördü, gülümsədi, dedi: �Ay qardaş, sən o idiydin təkəri partlamış?� Mən dedim: �Hə, mən idim�. Dedi: �Sağ ol, yaxşı ki, təmir olundu�. Mən güldüm. Düşündüm ki, əgər həmin gün təkər partlamasaydı, mən heç vaxt mostbet site oficial baixar yazıb axtarmazdım. Və bu gözəl uduşları da qazana bilməzdim. Həyat bəzən sənə bir təkər qıraraq bir qapı açır. Sən sadəcə o qapıya girməyi bacarmalısan. Mən bacardım. Və buna görə minnətdaram. Nəyə? Həmin platformaya? Şansa? Özümə? Hər şeyə bir az. Amma ən çox, o gün dayanıb təslim olmadığıma görə. Çünki təslim olan heç nə qazanmır.

mzstudios Forums 2000

© 2001 mzstudios Communications